Jeszcze niedawno camping w polskiej wyobraźni kojarzył się z „wariantem oszczędnościowym”: namiot, prowizoryczna kuchnia turystyczna i prysznic, do którego lepiej iść w klapkach. Dziś ten obraz wyraźnie się rozszczelnił. Coraz więcej osób zaczęło doceniać campingi nie dlatego, że „są tańsze”, tylko dlatego, że dają coś, czego często nie dają nawet dobre hotele: swobodę, bliskość natury, własne tempo dnia i poczucie autentycznego odpoczynku. Widać to również w twardych sygnałach rynkowych – Polska Organizacja Turystyczna wskazywała, że wśród trendów krajowej turystyki mocno rosną „kempingi i kampery”, a same campingi miały notować wzrost zainteresowania o 46% względem 2019 r. Równolegle rośnie caravaning: według PZPM w 2024 r. w Polsce zarejestrowano 2093 nowe samochody kempingowe, co oznacza wzrost o 25,8% r/r.
Za tą zmianą stoi prosta psychologia. Ludzie są zmęczeni urlopem „na gwizdek”: śniadanie w konkretnych godzinach, ciasny pokój, tłok w recepcji, dopłaty za wszystko. Camping pozwala zrobić odwrotnie – zbudować wakacje wokół miejsca, nie wokół regulaminu. Ale nie chodzi już o powrót do spartańskich warunków. Klienci zaczęli oczekiwać jakości także na polach namiotowych i kempingach: czystych sanitariatów, sensownej infrastruktury, bezpieczeństwa, a często również wody „na wyciągnięcie ręki” – pomostu, mariny, wypożyczalni sprzętu. Ten nowy standard świetnie widać na przykładach trzech bardzo różnych miejsc: jednego nastawionego na komfort nad jeziorami, drugiego świadomie „dzikszego” i trzeciego – ulokowanego przy wielkim mieście, dla podróżnych w drodze.
Na Mazurach (a dokładniej: nad Jeziorakiem, w okolicach Iławy) dobrze pokazuje to Camping Mazury w Sarnówku. To miejsce opowiada camping w nowym języku: jako połączenie natury i infrastruktury. W opisie oferty padają konkrety, które jeszcze dekadę temu brzmiałyby jak luksus: prywatna plaża, nowoczesna marina, rozległy teren rekreacyjny, a do tego wypożyczalnie sprzętu wodnego (łodzie, kajaki, rowery wodne) i rozwiązania dla tych, którzy chcą być aktywni także na lądzie (boiska, ścieżki spacerowe). Taki camping jest odpowiedzią na potrzeby rodzin, osób 50+ i wszystkich, którzy chcą „uciec w naturę”, ale bez rezygnowania z wygody. Jeziorak robi swoje: to akwen, który sprzyja i żeglowaniu, i spokojnym rejsom, i kajakom – a campingowa baza blisko wody daje poczucie, że dzień można ułożyć bez dojazdów i bez planowania co do minuty.
Kilka kilometrów dalej, w zupełnie innym klimacie, działa pole namiotowe Binduga w Gardzieniu – przykład tego, że rosnąca popularność campingów nie musi oznaczać „ucywilizowania” wszystkiego. Wręcz przeciwnie: część gości szuka dziś właśnie miejsc bardziej surowych, celowo wolniejszych. Binduga jest opisywana jako pole położone nad samym brzegiem Jezioraka, w starym lesie bukowo-grabowym, blisko trasy w okolicach Sarnówka; w komunikacji podkreśla się rodzinny charakter, pomosty, bezpieczne kąpielisko dla dzieci oraz to, co dla jednych byłoby brakiem, a dla innych jest wartością – brak przyłącza energii elektrycznej, który ma sprzyjać ciszy i odpoczynkowi „bez cywilizacji”. Jednocześnie to nie jest dzicz pozbawiona podstaw: w opisie pojawia się węzeł sanitarny (toalety spłukiwane, umywalki, zmywalnia naczyń), miejsce na ognisko, grill i wędzarnia ryb. To bardzo współczesny kompromis: minimalizm, ale z zachowanym rdzeniem wygody, który pozwala odpocząć realnie, a nie „cierpieć w romantycznym nastroju”.
Trzeci przykład pokazuje jeszcze inną twarz campingowej mody: campingi przestały być wyłącznie wakacyjną destynacją „na koniec świata”. Coraz częściej stają się elementem logistyki podróży – szczególnie dla kamperów i przyczep – także w pobliżu dużych miast. Camping 222 Kaputy jest tu charakterystyczny przez swoje położenie: w opisach pojawia się dystans rzędu 14 km od centrum Warszawy i ok. 21 km od lotniska Chopina, a jednocześnie lokalizacja w spokojnym, zadrzewionym terenie, odsuniętym od hałasu mimo bliskości głównej trasy. Wprost podkreśla się też kwestie, które dziś budują poczucie jakości na campingu: ogrodzenie i zamykanie na noc, pełne zaplecze sanitarne (w tym rozwiązania dla osób z niepełnosprawnościami) oraz udogodnienia typu pralnia, suszarnia czy miejsce z deską i żelazkiem. To camping, który „robi robotę” w praktyce: dla tych, którzy jadą dalej, ale chcą zatrzymać się w przewidywalnych warunkach; dla zagranicznych turystów kamperowych; dla osób łączących zwiedzanie stolicy z odpoczynkiem poza miastem.
Te trzy miejsca łączy jedna rzecz: pokazują, że camping przestał być kategorią jednorodną. Dziś to raczej spektrum stylów podróży – od komfortowego wypoczynku nad wodą, przez świadomy off-grid, po kemping tranzytowy przy metropolii. A wspólnym mianownikiem jest to, że goście zaczęli doceniać jakość w sensie najbardziej przyziemnym: czystość, spokój, bezpieczeństwo, sensowną infrastrukturę i uczciwy opis tego, czego można się spodziewać na miejscu. W epoce, w której urlop bywa przeładowany bodźcami, camping daje luksus najtrudniejszy do kupienia w inny sposób: możliwość bycia „tu i teraz” – bez pośpiechu i bez wrażenia, że trzeba odhaczyć kolejne punkty programu.
